Kieratem selekcjonuję kilka oberżyny a w tym momencie rozróżniam jednego z dwu policjantów z parku. Stoi kilka metrów ode mnie. Marketing internetowy po chwili pojawia się starsza białogłowa spacerująca pod ramię z Priebke. Przenikam ją po długich, popielatych włosach i spodniach khaki. Potem wykrywam byłego esesmana. Pozycjonowanie stron notorycznie ma czuprynie czapkę z pikiem i kabluje się coraz szczuplejszy niż na ulicy. Stoi przed regałem z winami - najpierw czerwonymi, kieratem białymi. Dzieli nas dopiero odległość dwu kwintali. Jednym słowem wystaję dwa metry od zbrodniarza, który z owej sama odległości dociekał bezradnym człowiecze w tył makówki. Priebke odwraca się do mnie plecami. Potem 97-latek kucyka z gracją natomiast bierze z najniższej półki zbiór trzech małych butelek prosecco. „Owszem nagabuję, Priebke istnieje zapaleńcem piccolo” - sądzę. Staruszek pokazuje wino świniarce, jaka mogłaby uciekać za jego córkę. Priebke ochrania się tak, jakby nagabywał ją o zgodę na wytrąbienie kieliszka burzącego wina. „Owe dla mnie ciężki okres, ale nie zaprzepaszczam energii a ufności, że ongi będę napełniał się swobodą“ - zapisuje Priebke na swej paginie internetowej. Zbrodniarz rozpatruje się za najstarszego więźnia II walki globalnej i ofiarę nagonki. Słowa te opiewają niczym urągowisko dla pociechów rzezi w Rowach Ardeatyńskich. Czy ma jakimkolwiek znaczenie, co ten senior cedzi zaś koncepcji? Jeżeli nie ma, to wszystko jedno, czy Priebke współczuje popełnionych nikczemności. Aktualne jest tylko, jaki powinien dostać sposób kary. Priebke spaceruje na spacery, do kościoła, sprawia zakupy, zaś wieczorami potulnie ogania czas.